A tolerišem nasilje nad ženama.
A tolerišem nasilje nad ženama.
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinirane politike
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinirane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Udruženja građana i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad sa počiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć kod pojedinačnih odnosno kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizovane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni ljekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i bezbjednost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekavanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime takozvane „časti“
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presuda treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog razrješenja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
Član 58 - Zastarjelost
Član 59 - Boravišni status
Član 60 - Rodno zasnovani zahtjevi za azil
Član 61 - Zabrana protjerivanja, odnosno vraćanja (non-refoulement)
 
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinirane politike
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinirane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Udruženja građana i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad sa počiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć kod pojedinačnih odnosno kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizovane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni ljekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i bezbjednost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekavanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime takozvane „časti“
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presuda treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog razrješenja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
Član 58 - Zastarjelost
Član 59 - Boravišni status
Član 60 - Rodno zasnovani zahtjevi za azil
Član 61 - Zabrana protjerivanja, odnosno vraćanja (non-refoulement)
 
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinirane politike
1. Članice će preduzeti neophodne zakonodavne ili druge mjere za usvajanje i primenu djelotvornih, sveobuhvatnih i koordiniranih državnih politika, koje obuhvataju sve relevantne mjere za spriječavanje i borbu protiv svih vidova nasilja obuhvaćenih ovom Konvencijom i nude holistički odgovor na nasilje nad ženama.

2. Članice će obezbjediti da politike koje se navode u stavu 1 stave prava žrtve u središte svih mjera i da se primjenjuju kroz djelotvornu saradnju svih nadležnih organa, institucija i organizacija.

3. Mjere koje se preduzimaju u skladu sa ovim članom uključice, prema potrebi, sve nadležne aktere, kao što su: državni organi, nacionalne, regionalne i lokalne skupštine i uprave, državne institucije za zaštitu ljudskih prava i organizacije civilnog društva.
 
0 – pitanje nije regulisano zakonom/politikom, ili postojeća regulativa je vrlo daleko od standarda Konvencije (standard iz Konvencije se smatra minimalnim standardom)
1 – postoji regulacija, ali nije postignut standard Konvencije (u rešenju i/ili primjeni)
2 – postignut standard Konvencije ili sasvim blizu standardu u rešenju
3 - postignut standard Konvencije ili sasvim blizu standardu u rešenju i u primjeni
4 – pitanje je u državi riješeno iznad standarda Konvencije SE
Opšta procjena čl. 7 Sveobuhvatne i koordinirane politike
Poređenje između država čl. 7 Sveobuhvatne i koordinirane politike
PITANJA
 
a. Da li postoje zakoni i podzakonski akti, kao što su pravila i propisi, specifični protokoli ili drugi pravni ili dokumenti javnih politika (državne strategije, akcioni planovi, državni regionalni/lokalni strateški dokumenti itd.), koji definišu uloge i odgovornosti određenih institucija/aktera u (a) zaštiti, (b) prevenciji i/ili (c) gonjenju slučajeva nasilja nad ženama i u porodici? Ako je odgovor potvrdan, nabrojte ga/ih i navedite uloge i odgovornosti. Da li su ovi dokumenti pravno obavezujući ili su više instruktivne prirode? Ko je odgovoran za implementaciju ovih standarda? Ko i na koji način prati primenu ovih standarda?
Odgovor:
a. Da li postoje zakoni i podzakonski akti, kao što su pravila i propisi, specifični protokoli ili drugi pravni ili dokumenti javnih politika (državne strategije, akcioni planovi, državni regionalni/lokalni strateški dokumenti itd.), koji definišu uloge i odgovornosti određenih institucija/aktera u (a) zaštiti, (b) prevenciji i/ili (c) gonjenju slučajeva nasilja nad ženama i u porodici? Ako je odgovor potvrdan, nabrojte ga/ih i navedite uloge i odgovornosti. Da li su ovi dokumenti pravno obavezujući ili su više instruktivne prirode? Ko je odgovoran za implementaciju ovih standarda? Ko i na koji način prati primenu ovih standarda?
Odgovor:
MINUS
b. Da li postoje zakoni i podzakonski akti, kao što su pravila i propisi, specifični protokoli ili drugi pravni ili dokumenti javnih politika (državne strategije, akcioni planovi, državni regionalni/lokalni strateški dokumenti itd.), koji definišu međusektorsku, i/ili međuvladinu saradnju i koordinaciju u: (a) zaštiti, (b) prevenciji i/ili (c) gonjenju slučajeva nasilja nad ženama i u porodici? Šta je cilj uspostavljanja ovih mjera / usvajanja ovih procedura? Molimo vas da navedete definiciju njihovog cilja, ako je moguće. Navedite ko učestvuje u ovom integrisanom pristupu, kao što je definisano u relevantnim dokumentima. Molimo vas da date pregled njihovih uloga i odgovornosti u vezi sa aspektima saradnje i komunikacije. Da li su to pravno obavezujući dokumenti ili su više instruktivne prirode? Ko je odgovoran za zajedničke napore i za realizovanu komunikaciju i saradnju? Molimo da date definiciju, ako je moguće. Da li ove politike zahtevaju zajednički rad na pojedinačnim slučajevima, i/ili na strateškom i/ili zakonodavnom nivou? Da li je potrebno izveštavanje o zajedničkom napretku i, ako jeste, kome? Da li je Koordinaciono tijelo osnovano da nadgleda integrisani odgovor na nasilje nad ženama i u porodici? Kakav mandat ima Koordinaciono tijelo? Kakve mjere može da preduzme Koordinaciono tijelo u slučajevima kada ne dođe do komunikacije i saradnje?
Odgovor:
b. Da li postoje zakoni i podzakonski akti, kao što su pravila i propisi, specifični protokoli ili drugi pravni ili dokumenti javnih politika (državne strategije, akcioni planovi, državni regionalni/lokalni strateški dokumenti itd.), koji definišu međusektorsku, i/ili međuvladinu saradnju i koordinaciju u: (a) zaštiti, (b) prevenciji i/ili (c) gonjenju slučajeva nasilja nad ženama i u porodici? Šta je cilj uspostavljanja ovih mjera / usvajanja ovih procedura? Molimo vas da navedete definiciju njihovog cilja, ako je moguće. Navedite ko učestvuje u ovom integrisanom pristupu, kao što je definisano u relevantnim dokumentima. Molimo vas da date pregled njihovih uloga i odgovornosti u vezi sa aspektima saradnje i komunikacije. Da li su to pravno obavezujući dokumenti ili su više instruktivne prirode? Ko je odgovoran za zajedničke napore i za realizovanu komunikaciju i saradnju? Molimo da date definiciju, ako je moguće. Da li ove politike zahtevaju zajednički rad na pojedinačnim slučajevima, i/ili na strateškom i/ili zakonodavnom nivou? Da li je potrebno izveštavanje o zajedničkom napretku i, ako jeste, kome? Da li je Koordinaciono tijelo osnovano da nadgleda integrisani odgovor na nasilje nad ženama i u porodici? Kakav mandat ima Koordinaciono tijelo? Kakve mjere može da preduzme Koordinaciono tijelo u slučajevima kada ne dođe do komunikacije i saradnje?
Odgovor:
MINUS
c. Da li se potrebe i prava žrtava tretiraju kao prioritet u radu institucija, grupa i tijela definisanih usvojenim zakonima i politikama? Da li su ovi usvojeni zakoni i regulisane politike Koordinacionog tela orijentisani ka žrtvi na način da se bave potrebama i pravima žrtava kao prioritetom? Molimo vas da identifikujete specifične ciljeve i zadatke kao što su definisani u relevantnim dokumentima ili mjerama da biste objasnili svoje analize/komentare.
Odgovor:
c. Da li se potrebe i prava žrtava tretiraju kao prioritet u radu institucija, grupa i tijela definisanih usvojenim zakonima i politikama? Da li su ovi usvojeni zakoni i regulisane politike Koordinacionog tela orijentisani ka žrtvi na način da se bave potrebama i pravima žrtava kao prioritetom? Molimo vas da identifikujete specifične ciljeve i zadatke kao što su definisani u relevantnim dokumentima ili mjerama da biste objasnili svoje analize/komentare.
Odgovor:
MINUS
d. Da li postoje obaveze nastale iz pravnih ili političkih dokumenata ili su samo instruktivne prirode – obaveze uključivanja svih relevantnih državnih i nedržavnih aktera? Možete li da navedete institucije, državne i nedržavne aktere (sudstvo, policija, parlament, državne institucije za ljudska prava, nevladine organizacije itd.) identifikovane u dokumentu/-ima koji omogućavaju integrisani pristup u prevenciji i borbi protiv nasilja prema ženama i u porodici? Navedite ko je bio aktivan u kreiranju, praćenju i/ili sprovođenju tih dokumenata? Da li su NVO i drugi relevantni nedržavni akteri bili aktivni u kreiranju, praćenju i/ili sprovođenju tih dokumenata?
Odgovor: Nekoliko pravno obavezujućih regulativa propisuje obaveze institucija u postupcima prevencije, zaštite, pomoći i podrške žrtavama nasilja. Prije svega, Zakon o rodnoj ravnopravnosti propisuje da je obaveza nadležnih organa i drugih pravnih lica koja vrše javna ovlašćenja da primjenjuju principe rodne ravnopravnosti, a naročito princip rodno balansirane zastupljenosti prilikom izbora i imenovanja na određene funkcije, obrazovanja radnih tijela i utvrđivanja sastava zvaničnih delegacija. Osim toga, čl. 11 Zakona se obavezuju opština, glavni grad i prijestonica da, u okviru svojih nadležnosti, podstiču i ostvaruju rodnu ravnopravnost, odnosno preduzimaju mjere i aktivnosti od značaja za ostvarivanje rodne ravnopravnosti.
PLUS
d. Da li postoje obaveze nastale iz pravnih ili političkih dokumenata ili su samo instruktivne prirode – obaveze uključivanja svih relevantnih državnih i nedržavnih aktera? Možete li da navedete institucije, državne i nedržavne aktere (sudstvo, policija, parlament, državne institucije za ljudska prava, nevladine organizacije itd.) identifikovane u dokumentu/-ima koji omogućavaju integrisani pristup u prevenciji i borbi protiv nasilja prema ženama i u porodici? Navedite ko je bio aktivan u kreiranju, praćenju i/ili sprovođenju tih dokumenata? Da li su NVO i drugi relevantni nedržavni akteri bili aktivni u kreiranju, praćenju i/ili sprovođenju tih dokumenata?
Odgovor: Nekoliko pravno obavezujućih regulativa propisuje obaveze institucija u postupcima prevencije, zaštite, pomoći i podrške žrtavama nasilja. Prije svega, Zakon o rodnoj ravnopravnosti propisuje da je obaveza nadležnih organa i drugih pravnih lica koja vrše javna ovlašćenja da primjenjuju principe rodne ravnopravnosti, a naročito princip rodno balansirane zastupljenosti prilikom izbora i imenovanja na određene funkcije, obrazovanja radnih tijela i utvrđivanja sastava zvaničnih delegacija. Osim toga, čl. 11 Zakona se obavezuju opština, glavni grad i prijestonica da, u okviru svojih nadležnosti, podstiču i ostvaruju rodnu ravnopravnost, odnosno preduzimaju mjere i aktivnosti od značaja za ostvarivanje rodne ravnopravnosti.

Zakon reguliše i postupak podnošenja predstavke kojom se ukazuje na posrednu ili neposrednu diskriminaciju po osnovu pola. Predstavka se podnosi Ministarstvu za ljudska i manjinska prava, nakon čega Ministarstvo priprema mišljenje sa konstatacijama i ocjenama o okolnostima slučaja iz predstavke, sa aspekta postojanja diskriminacije po osnovu pola, u kojem upozorava na utvrđeno postojanje diskriminacije po osnovu pola, preporučuje način otklanjanja uzroka diskriminacije i određuje rok za podnosioca/teljku predstavke i protivnu stranu u kojem će obavijestiti Ministarstvo o preduzetim mjerama. Nadzor nad sprovođenjem ovog zakona vrši Ministarstvo. Nažalost, propisano podnošenje predstavki ne funkcioniše u praksi, dijelom jer je ova nadležnost ministarstva nepoznata građanima/građankama ,a dijelom i zbog nedostatka kapaciteta ovog ministarstva da postupa po predstavkama.

Istovremeno, Zakon o zabrani diskriminacije razrađuje nadležnosti i ovlašćenja Zaštitnika/ce ljudskih prava i sloboda kod diskriminatorskih postupanja, kao što je to gore pomenuto. Zaštitnik/ca, između ostalog, postupa po pritužbama zbog diskriminatorskog postupanja organa, privrednog društva, drugog pravnog lica, preduzetnika i fizičkog lica, i preduzima mjere i radnje za otklanjanje diskriminacije i zaštitu prava diskriminisanog lica, ako nije pokrenut sudski postupak, pokreće postupak za zaštitu od diskriminacije pred sudom, ili se u tom postupku pojavi kao umješač/ica kad stranka učini vjerovatnim, a Zaštitnik/ca procijeni da je postupanjem tuženog izvršena diskriminacija po istom osnovu prema grupi lica sa istim ličnim svojstvima, upozorava javnost na pojavu težih oblika diskriminacije, prikuplja i analizira podatke o slučajevima diskriminacije, podnosi Skupštini Crne Gore u okviru godišnjeg izvještaja poseban dio izvještaja o sprovedenim aktivnostima na zaštiti od diskriminacije i promociji jednakosti. U pogledu uloge suda u postupcima sudske zaštite, koju predviđa Zakon o zabrani diskriminacije, primjenjuju se, pored posebnih odredbi ovog Zakona, i opšta pravila parničnog postupka.

Dodatno, Zakon o zaštiti od nasilja u porodici definiše uloge i odgovornosti institucija u postupku asistencije žrtvama nasilja u porodici. Članom 5 ovog Zakona propisano je da su potpunu i koordiniranu zaštitu žrtvi dužni da pruže Policija, Organ za prekršaje, Državno tužilaštvo, Centar za socijalni rad ili druga ustanova socijalne i dječje zaštite, zdravstvena ustanova, kao i drugi organ i ustanova koji se bave zaštitom.

Pored upućivanja na organe i ustanove  koji su nadležni da pruže zaštitu žrtvama nasilja u porodici, propisana je i obaveza njihovog zajedničkog i koordiniranog djelovanja. Tako čl. 11 predviđa da Centar za socijalni rad obrazuje stručni tim od predstavnika te ustanove, organa i službi lokalne uprave, policije, nevladinih organizacija i stručnjaka koji se bave pitanjima porodice, radi utvrđivanja plana pomoći žrtvi i koordinacije aktivnosti u procesu pomoći žrtvi, u skladu sa njenim potrebama i izborom.

Prepoznajući potrebu hitne intervencije kada je u pitanju zaštita žrtava nasilja, propisana je u čl. 6 predmetnog Zakona dužnost hitnog postupanja organa sa akcentom na interesu i dobrobiti žrtve, naročito ako je žrtva dijete, starije lice, lice sa invaliditetom i lice koje nije sposobno da se o sebi stara.Osim toga, u čl. 10 Zakona se nalaže policiji, da bez odlaganja preduzme radnje i mjere u cilju zaštite žrtve, u skladu sa ovim Zakonom i zakonima kojima se uređuju rad i ovlašćenja policije, prekršajni postupak, krivični postupak i zaštita svjedoka. Takođe, Centar za socijalni rad, odnosno druga ustanova socijalne i dječje zaštite, zdravstvena ustanova, kao i drugi organ i ustanova koji se bave zaštitom dužni su da, bez odlaganja, pruže zaštitu i pomoć žrtvi u skladu sa svojim nadležnostima. Osim hitnošću postupanja, ovaj Zakon i drugim odredbama potvrđuje opredjeljenje da potrebe i prava žrtava smjesti u fokus postupanja svih relevantnih institucija. Tako je Centar za socijalni rad dužan da obrazuje stručni tim od predstavnika te ustanove, organa i službi jedinice lokalne samouprave, policije, nevladinih organizacija i stručnjaka koji se bave pitanjima porodice i nasilja u porodici, radi utvrđivanja plana pomoći žrtvi i koordinacije aktivnosti u procesu pomoći žrtvi, u skladu sa njenim potrebama i izborom. Plan pomoći žrtvi sadrži mjere koje je potrebno preduzeti u skladu sa zakonima kojima se uređuje socijalna i dječija zaštita, a ako je žrtva dijete, plan pomoći žrtvi sadrži i mjere za zaštitu djeteta u skladu sa zakonom kojim se uređuju porodični odnosi i propisima kojima se uređuje zaštita prava djece. Protokolom o postupanju, prevenciji i zaštiti od nasilja u porodici detaljno se propisuje sadržaj individualnog plana zaštite. Iskustvo klijentkinja ženskih nevladinih organizacija pokazuje da centri za socijalni rad ne poštuju obavezu izrade ovog plana, odnosno ni u jednom slučaju  žrtve nasilja koje su se obraćale nevladinim organizacijama1, nisu bile upoznate sa postojanjem takvog plana, niti ih je nadležni centar za socijalni rad uključio u njegovu izradu, u skladu sa obavezom propisanom Protokolom. . Pored toga, potvđeno je pravo na besplatnu pravnu pomoć2, zatim obaveza pratnje žrtve od strane policijskog službenika u stan ili drugi prostor za stanovanje prilikom uzimanja ličnih stvari koje su joj neophodne u svakodnevnom životu,kao i radi obezbjeđenja privremenog smještaja i zbrinjavanja žrtve. Pratnja izostaje samo ako se žrtva tome izričito protivi. Dodatno je priznata žrtvi mogućnost izbora povjerljivog lica, odnosno lica koje će prisustvovati svim postupcima i radnjama u vezi sa zaštitom od nasilja. Pratnju  “povjerljivog lica” uglavnom obezbjedjuju nevladine organizacije koje se bave zaštitom žrtava nasilja, a raspoloživi podaci u vezi sa primjenom ovog instituta  prikazani su u dijelu analize koji se odnosi na član 9 - udruženje gradjana i civilno društvo.

Član 18  Zakona o zaštiti od nasilja, predviđa da se zaštita ostvaruje u skladu sa Strategijom zaštite od nasilja u porodici, koja sadrži:
- ocjenu stanja i identifikovanje ključnih problema u socijalnoj i drugoj zaštiti,
- ciljeve i mjere za unaprjeđenje socijalne i druge zaštite, a naročito u pogledu: podizanja nivoa svijesti građana o problemu nasilja i formiranja stavova o neprihvatljivosti nasilja; razvoja programa za prevenciju nasilja; podrške porodici u prevenciji nasilja; daljeg razvoja normativnog okvira u oblasti zaštite; jačanja saradnje organa, ustanova, organizacija i drugih pravnih i fizičkih lica koja se bave zaštitom; sticanja novih znanja i vještina svih koji se bave zaštitom; unaprjeđenja sistema za prikupljanje i analizu podataka i izvještavanja o slučajevima nasilja.

Strategija, donijeta za period 2011-2015, definiše kao jedan od ciljeva razvitak multidisciplinarnog modela postupanja u prevenciji i zaštiti od nasilja u porodici i ostvarenje saradnje svih subjekata u zaštiti žrtve porodičnog nasilja i ujedno aktivnosti u tom praPredviđena je, između ostalog, izrada i usvajanje protokola o međusektorskoj saradnji u radu na prevenciji i zaštiti žrtava porodičnog nasilja sa rokom do kraja 2011. godine, što je i urađeno. Kao što je gore pomenuto, Protokolom o postupanju, prevenciji i zaštiti od nasilja u porodici se definišu uloge i obaveze svih nadležnih organa, te sve relevantne adrese u lancu međusobne komunikacije, i samim tim se uređuje zajednički rad svih sistema u toku sprovođenja zakona i konvencija.

Ministarstvo unutrašnjih poslova je, tek tri godine nakon usvajanja Zakona usvojilo dva obavezujuća pravilnika bez kojih nije moguće sprovesti nove mjere zaštite žrtava: Pravilnik o bližem sadržaju  i izgledu obrasca naređenja o udaljenju ili zabrani vraćanja u stan ili drugi prostor za stanovanje3 i Pravilnik o bližem načinu izvršenja zaštitnih mjera udaljenje iz stana, zabrana približavanja i zabrana uznemiravanja i uhođenja žrtve4

Ovim pravilnicima se dodatno razrađuju dužnosti aktera sistema sprečavanja i zaštite od nasilja u porodici, o čemu će biti više riječi u okviru analize čl. 50 (pitanje b). Praksa nevladinih organizacija koje se bave zaštitom od nasilja  pokazuje nedovoljnu primjenu navedenih pravilnika.5

Ministarstvo rada i socijalnog staranja 2013. godine je donijelo i obavezujući Pravilnik o bližem sprovođenju zaštitne mjere obaveznog psihosocijalnog tretmana6, čime se uređuju uloge i obaveze pojedinačnih subjekata u pogledu implementacije zaštitne mjere obaveznog psihosocijalnog tretmana. Pravilnik je samo formalan dokument jer „sprovođenje psihosocijalnog tretmana još uvijek nije obezbijeđeno i neophodno je u što kraćem roku edukovati stručnjake koji će sprovoditi tretman i započeti sa njegovom primjenom“ 7. Još uvijek ne postoji definisan model, vrsta i trajanje tretmana.

U domenu krivičnopravne zaštite, Zakonikom o krivičnom postupku posebno su propisane obaveze sudova, državnog tužilaštva i policije u procesuiranju krivičnih djela, kao i obaveze koje se tiču saradnje i koordinacije ovih organa.

Plan aktivnosti za postizanje rodne ravnopravnosti 2013-2017, kao temeljni dokument za postizanje rodne ravnopravnosti, predviđa područja djelovanja za vremenski period od četiri godine. U svakom području je određen strateški cilj, ciljevi, kao i mjere koje treba preduzeti. Određeni su i nosioci aktivnosti, partneri, vremenski okvir, indikatori, podnošenje izvještaja i potrebna finansijska sredstva za primjenu. Prepoznato je, između ostalog, i rodno zasnovano nasilje, kao područje u okviru kojeg je potrebno preduzeti mjere i aktivnosti u cilju suzbijanja svih oblika nasilja nad ženama i nasilja u porodici i unapređenja položaja i zaštita prava žrtava svih oblika nasilja.

MINUS
[1] Informacija je dobijena od žena žrtava nasilja koje su se u proteklih 5 godina obraćale nevladinim organizacijama Sigurna ženska kuća, Centar za ženska prava i SOS Telefon za žene i djecu žrtve nasija Nikšić.
[2] Važeći Zakon o besplatnoj pravnoj pomoći propisuje pravo na besplatnu pravnu pomoć samo za žrtve krivičnog djela nasilje u porodici. U toku su izmjene i dopune ovog zakona.
[3] Službeni list CG, br. 42/2012.
[4] Sl. List Crne Gore, br. 4/2014.
[5] Izvor, Izvještaji i pratnji povjerljivog lica, arhiva SOS telefona za žene i djecu žrtve nasilja Nikšić.
[6] Sl. List Crne Gore, br. 50/2013.
[7] Izvor „Analiza primjene zaštitne mjere obaveznog psihosocijalnog tretmana za počinioce nasilja na teritoriji opštine Nikšić“, NVO NEPSIS i NVO SOS telfon Nikšić, septembar 2014.
Sigurna enska kuca AC UBL NSRP Drutvo SOS telefon CZR WAVE EWL
Centar za enska prava SOS telefon Nikic
Savet Evrope
 
Sigurna enska kuca AC UBL NSRP Drutvo SOS telefon CZR WAVE EWL Centar za enska prava SOS telefon Nikic Savet Evrope
 
Kampanju podržavaju:
EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost Sigurne ženske kuće i ni na koji način ne odražava stavove donatora.
Kampanju podržavaju:
EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost Sigurne ženske kuće i ni na koji način ne odražava stavove donatora.