A tolerišem nasilje nad ženama.
A tolerišem nasilje nad ženama.
Član 29 - Građanske parnice i pravni ljekovi
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinirane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Udruženja građana i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad sa počiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć kod pojedinačnih odnosno kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizovane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni ljekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i bezbjednost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekavanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime takozvane „časti“
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presuda treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog razrješenja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
Član 58 - Zastarjelost
Član 59 - Boravišni status
Član 60 - Rodno zasnovani zahtjevi za azil
Član 61 - Zabrana protjerivanja, odnosno vraćanja (non-refoulement)
 
Član 29 - Građanske parnice i pravni ljekovi
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinirane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Udruženja građana i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad sa počiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć kod pojedinačnih odnosno kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizovane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni ljekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i bezbjednost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekavanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime takozvane „časti“
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presuda treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog razrješenja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
Član 58 - Zastarjelost
Član 59 - Boravišni status
Član 60 - Rodno zasnovani zahtjevi za azil
Član 61 - Zabrana protjerivanja, odnosno vraćanja (non-refoulement)
 
Član 29 - Građanske parnice i pravni ljekovi
[1] Članice će preduzeti neophodne zakonodavne ili druge mjere da obezbijede žrtvama odgovarajuće građanske pravne lijekove protiv učinioca.

[2] Članice će preduzeti neophodne zakonodavne ili druge mjere da obezbijede žrtvama, u skladu s opštim principima međunarodnog prava, adekvatne građanske pravne lijekove protiv državnih organa koji nisu ispunili svoju dužnost i preduzeli neophodne preventivne i zaštitne mjere u okviru svojih nadležnosti.
 
0 – pitanje nije regulisano zakonom/politikom, ili postojeća regulativa je vrlo daleko od standarda Konvencije (standard iz Konvencije se smatra minimalnim standardom)
1 – postoji regulacija, ali nije postignut standard Konvencije (u rešenju i/ili primjeni)
2 – postignut standard Konvencije ili sasvim blizu standardu u rešenju
3 - postignut standard Konvencije ili sasvim blizu standardu u rešenju i u primjeni
4 – pitanje je u državi riješeno iznad standarda Konvencije SE
Opšta procjena čl. 29 Građanske parnice i pravni ljekovi
Poređenje između država čl. 29 Građanske parnice i pravni ljekovi
PITANJA
 
a. Koju vrstu građanskih tužbi može da inicira žrtva protiv učinioca? Imaju li ove tužbe cilj da zaštite žrtve od daljeg nasilja, ili da nadoknade štetu, ili imaju neku drugu svrhu? Molimo vas da precizirate mjere koje treba preduzeti za pokretanje i okončanje postupka. Molimo vas da odgovorite ko prikuplja i dostavlja dokaze, ko plaća sudske takse, stručna mišljenja, da li obe strane moraju biti prisutne na svakom suđenju, ko može da pomogne u toku postupka itd. Da li se parnica može pokrenuti od trećeg lica i/ili po službenoj dužnosti? Ako postoji parnica po službenoj dužnosti, da li je saglasnost žrtve vrsta uslova za pokretanje postupka? Navedite takođe i sud nadležan da odlučuje o tim pitanjima (specijalizovani porodični sud, građanski sud itd.). U slučaju smrti, imaju li potomci žrtava pravo da podnesu tužbu za građansku parnicu?
Odgovor: Zakon o obligacionim odnosima ustanovljava mogućnost da se od suda ili drugog nadležnog organa zatraži da naredi prestanak radnje kojom se povređuje integritet ljudske ličnosti, lični i porodični život i druga prava njegove ličnosti. Sud može da naredi prestanak radnje pod prijetnjom plaćanja izvjesne novčane svote, određene ukupno ili po jedinici vremena, u korist povrijeđenog.1 Korišćenje ove mogućnosti, međutim, u praksi izostaje.
PLUS
a. Koju vrstu građanskih tužbi može da inicira žrtva protiv učinioca? Imaju li ove tužbe cilj da zaštite žrtve od daljeg nasilja, ili da nadoknade štetu, ili imaju neku drugu svrhu? Molimo vas da precizirate mjere koje treba preduzeti za pokretanje i okončanje postupka. Molimo vas da odgovorite ko prikuplja i dostavlja dokaze, ko plaća sudske takse, stručna mišljenja, da li obe strane moraju biti prisutne na svakom suđenju, ko može da pomogne u toku postupka itd. Da li se parnica može pokrenuti od trećeg lica i/ili po službenoj dužnosti? Ako postoji parnica po službenoj dužnosti, da li je saglasnost žrtve vrsta uslova za pokretanje postupka? Navedite takođe i sud nadležan da odlučuje o tim pitanjima (specijalizovani porodični sud, građanski sud itd.). U slučaju smrti, imaju li potomci žrtava pravo da podnesu tužbu za građansku parnicu?
Odgovor: Zakon o obligacionim odnosima ustanovljava mogućnost da se od suda ili drugog nadležnog organa zatraži da naredi prestanak radnje kojom se povređuje integritet ljudske ličnosti, lični i porodični život i druga prava njegove ličnosti. Sud može da naredi prestanak radnje pod prijetnjom plaćanja izvjesne novčane svote, određene ukupno ili po jedinici vremena, u korist povrijeđenog.1 Korišćenje ove mogućnosti, međutim, u praksi izostaje.

Zakon o obligacionim odnosima daje pravo i na naknadu nematerijalne štete za pretrpljene fizičke bolove, duševne bolove zbog umanjenja životne aktivnosti, naruženosti ili prava ličnosti kao i za strah, ako nađe da okolnosti slučaja, a naročito jačina bolova i straha i njihovo trajanje to opravdava.2 U slučaju tjelesne povrede ili narušenja zdravlja, predviđeno je pravo i na naknadu materijalne štete, odnosno troškova oko liječenja i druge potrebnih troškove s tim u vezi, kao i zaradu izgubljenu zbog nesposobnosti za rad za vrijeme liječenja. Ako povrijeđeno lice zbog potpune ili djelimične nesposobnosti za rad gubi zaradu, ili su mu potrebe trajno povećane, ili su mogućnosti njegovog daljeg razvijanja i napredovanja uništene ili smanjene, odgovorno lice dužno je plaćati povrijeđenom određenu novčanu rentu, kao naknadu za tu štetu.3

Kao poseban slučaj, Zakon propisuje pravo na pravičnu novčanu naknadu zbog pretrpljenih duševnih bolova lica koje je prevarom, prinudom ili zloupotrebom nekog odnosa podređenosti ili zavisnosti navedeno na kažnjivu obljubu ili kažnjivu bludnu radnju, kao i lice prema kome je izvršeno neko drugo krivično djelo protiv polne slobode.4

U slučaju smrti nekog lica, sud može, u skladu sa čl. 208 Zakona o obligacionim odnosima, dosuditi članovima njegove uže porodice (bračni drug, djeca i roditelji) pravičnu novčanu naknadu za njihove duševne bolove. Izuzetno, takva naknada može se dosuditi i braći i sestrama ako je između njih i umrlog postojala trajnija zajednica života. U slučaju naročito teškog invaliditeta nekog lica, sud može dosuditi njegovom bračnom drugu, djeci i roditeljima pravičnu novčanu naknadu za njihove duševne bolove.

Sudska zaštita u skladu sa navedenim odredbama ostvaruje se pred osnovnim sudom kao stvarno nadležnim sudom u skladu sa opštim pravilima Zakona o parničnom postupku, koji propisuje da je teret dokazivanja na tužiocu/ilji, a troškove dokazivanja i druge sudske troškove tokom samog postupka predujmljuje stranka koja ih predlaže, iako u krajnjem ishodu troškovi postupka padaju na teret stranke koja je izgubila spor. Stranku koja prema svom opštem imovnom stanju nije u mogućnosti da snosi troškove postupka bez štete po nužno izdržavanje sebe i svoje porodice, sud može osloboditi od plaćanja sudskih taksi, ili takođe od plaćanja predujma za troškove svjedoka, vještaka, uviđaja i izvođenja drugih dokaza. Žrtva krivičnog i prekršajnog djela nasilje u porodici može ostvariti i besplatnu pravnu pomoć koja po automatizmu povlači i oslobođenje od troškova sudskog postupka.

Stranka koja je tužilac/ilja u postupku mora lično prisustvovati svim ročištima, ukoliko nema zakonskog zastupnika ili punomoćnika.
MINUS
b. Ako postoji poseban postupak za diskriminaciju, da li je primjenjiv na slučajeve nasilja prema ženama? Molimo, objasnite položaj žrtve: ko pokreće postupak, prirodu postupka, odluke organa (povjerenik, sudovi i slične institucije).
Odgovor: Kako Zakon o rodnoj ravnopravnosti kategoriše nasilje u porodici kao oblik nasilja po osnovu pola, odnosno rodno zasnovanog nasilja, to nasilje u porodici može predstavljati oblik diskriminacije žena.
PLUS
b. Ako postoji poseban postupak za diskriminaciju, da li je primjenjiv na slučajeve nasilja prema ženama? Molimo, objasnite položaj žrtve: ko pokreće postupak, prirodu postupka, odluke organa (povjerenik, sudovi i slične institucije).
Odgovor: Kako Zakon o rodnoj ravnopravnosti kategoriše nasilje u porodici kao oblik nasilja po osnovu pola, odnosno rodno zasnovanog nasilja, to nasilje u porodici može predstavljati oblik diskriminacije žena.

Svako ko smatra da je povrijeđen diskriminatorskim postupanjem organa, privrednog društva, drugog pravnog lica, preduzetnika i fizičkog lica ima pravo na zaštitu pred sudom, u skladu sa odredbama Zakona o parničnom postupku, ako Zakonom o zabrani diskriminacije nije drukčije određeno. Tužbu u ime diskriminisanog lica ili grupe lica, mogu podnijeti i organizacije ili pojedinci/ke koji/e se bave zaštitom ljudskih prava, uz njihov pristanak. Postupak je po pravilu hitan. U sporu za zaštitu od diskriminacije revizija je uvijek dozvoljena. Tužbom se može tražiti utvrđivanje da je tuženi/a diskriminatorski postupao/la prema tužiocu/teljki, zabrana vršenja radnje od koje prijeti diskriminacija, odnosno zabrana ponavljanja radnje diskriminacije, uklanjanje posljedica diskriminatorskog postupanja, naknada štete, objavljivanje presude kojom je utvrđena diskriminacija na trošak tuženog/e u medijima. Ukoliko tužilac/ lja učini vjerovatnim da je tuženi/a izvršio/la akt diskriminacije, teret dokazivanja da usljed tog akta nije došlo do povrede jednakosti u pravima i pred zakonom prelazi na tuženog/u.

Aktivnu legitimaciju za pokretanje postupka za zaštitu od diskriminacije ima i Zaštitnik/ca za ljudska prava, ukoliko nije već pokrenut sudski postupak ili se u već pokrenutom postupku može pojaviti kao umješač/ica kad stranka učini vjerovatnim, a Zaštitnik/ca procijeni da je postupanjem tuženog/e izvršena diskriminacija po istom osnovu prema grupi lica sa istim ličnim svojstvima.

Pored sudske zaštite, diskriminisana lica imaju pravo podnošenja pritužbe Zaštitniku za ljudska prava, po kojima isti preduzima mjere i radnje za otklanjanje diskriminacije i zaštitu prava diskriminisanog lica, ako nije pokrenut sudski postupak. Podnošenje pritužbe ne povlači nikakav trošak za podnosioca/ teljku. Pritužbu može uložiti i organizacija i pojedinci/ke koji/e se bave zaštitom ljudskih prava, uz saglasnost diskriminisanog lica ili grupe lica. Kad Zaštitnik/ca utvrdi da je došlo do povrede ljudskih prava i sloboda, Zaštitinik/ca daje mišljenje koje sadrži i preporuku o tome šta treba preduzeti da bi se povreda otklonila, kao i rok za njeno otklanjanje.

Istovremeno, Zakon o rodnoj ravnopravnosti daje mogućnost podnošenja predstavke Ministarstvu za ljudska i manjinska prava, u slučaju posredne ili neposredne diskriminaciju po osnovu pola.

Građani čija su prava i slobode povrijeđena imaju pravo ulaganja predstavke i Odboru za ljudska prava i slobode koje će biti proslijeđene institituciji Zaštitnika/ce na dalje postupanje u skladu sa Zakonom. Izuzetno, Odbor povodom predstavki reaguje jedino ukoliko podnosilac predstavke nije zadovoljan načinom na koji je postupila institucija Ombudsmana/ke.

Kako se odredbe Zakona o zabrani diskriminacije i Zakona o rodnoj ravnopravnosti donekle prepliću u dijelu diskriminacije po osnovu pola, a posebno u pogledu mehanizma zaštite, otuda nije jasno koji se zakon primjenjuje u kojoj situaciji. Stoga, preporučljivo je se razgraniči odnos između ova dva zakona.
MINUS
c. Koji pravni ljekovi su na raspolaganju žrtvama / trećem licu, uključujući i ovlašćenja po službenoj dužnosti u postupku protiv učinioca?
Odgovor: Žrtvama i drugim licima koji imaju aktivnu legitimaciju u postupku dostupni su pravni ljekovi kao sredstvo preispitivanja odluka kojima se odlučuje o njihovim zahtevima, a saglasno opštim pravilima Zakona o parničnom postupku. U skladu sa istim, stranke u postupku imaju pravo na redovne i vanredne pravne ljekove. Kao redovan pravni lijek propisana je žalba na sudsku presudu ili rješenje, koju mogu uložiti tužilac/lja i tuženi/a u postupku, a o kojoj odlučuje Viši sud.
PLUS
c. Koji pravni ljekovi su na raspolaganju žrtvama / trećem licu, uključujući i ovlašćenja po službenoj dužnosti u postupku protiv učinioca?
Odgovor: Žrtvama i drugim licima koji imaju aktivnu legitimaciju u postupku dostupni su pravni ljekovi kao sredstvo preispitivanja odluka kojima se odlučuje o njihovim zahtevima, a saglasno opštim pravilima Zakona o parničnom postupku. U skladu sa istim, stranke u postupku imaju pravo na redovne i vanredne pravne ljekove. Kao redovan pravni lijek propisana je žalba na sudsku presudu ili rješenje, koju mogu uložiti tužilac/lja i tuženi/a u postupku, a o kojoj odlučuje Viši sud. Ukoliko su ispunjeni zakonom predviđeni uslovi, omogućeni su i vanredni pravni ljekovi, kao što su revizija i zahtjev za ponavljanje postupka, koje mogu podnijeti stranke, i zahtjev za zaštitu zakonitosti, koji može podnijeti državni tužilac. O reviziji i zahtjevu za zaštitu zakonitosti odlučuje Vrhovni sud, dok o zahtjevu za ponavljanje postupka odlučuje prvostepeni sud, odnosno drugostepeni ukoliko se razlog za ponavljanje postupka odnosi isključivo na postupak pred tim sudom.
MINUS
d. Koji pravni ljekovi su na raspolaganju žrtvi / trećem licu u slučaju kada državni organi nisu uspjeli da preduzmu neophodne preventivne i/ili zaštitne mjere u okviru svojih ovlašćenja? Kakvi uslovi moraju biti ispunjeni za pokretanje ovog postupka (gruba nepažnja, zloupotreba moći itd.)?
Odgovor: Pored mogućnosti koje su razrađene u okviru člana 5 Konvencije, žrtva u slučaju propusta nadležnih državnih organa može uložiti ustavnu žalbu Ustavnom sudu. Prema Zakonu o Ustavnom sudu5, ustavnu žalbu može podnijeti fizičko i pravno lice, organizacija, naselje, grupa lica i drugi oblici organizovanja koji nemaju svojstvo pravnog lica ukoliko smatraju da im je povrijeđeno ljudsko pravo ili sloboda zajemčeni Ustavom, pojedinačnim aktom, radnjom ili nepostupanjem državnog organa, organa državne uprave, organa lokalne samouprave ili pravnog lica koje vrši javna ovlašćenja, nakon iscrpljivanja svih djelotvornih pravnih sredstava.
PLUS
d. Koji pravni ljekovi su na raspolaganju žrtvi / trećem licu u slučaju kada državni organi nisu uspjeli da preduzmu neophodne preventivne i/ili zaštitne mjere u okviru svojih ovlašćenja? Kakvi uslovi moraju biti ispunjeni za pokretanje ovog postupka (gruba nepažnja, zloupotreba moći itd.)?
Odgovor: Pored mogućnosti koje su razrađene u okviru člana 5 Konvencije, žrtva u slučaju propusta nadležnih državnih organa može uložiti ustavnu žalbu Ustavnom sudu. Prema Zakonu o Ustavnom sudu5, ustavnu žalbu može podnijeti fizičko i pravno lice, organizacija, naselje, grupa lica i drugi oblici organizovanja koji nemaju svojstvo pravnog lica ukoliko smatraju da im je povrijeđeno ljudsko pravo ili sloboda zajemčeni Ustavom, pojedinačnim aktom, radnjom ili nepostupanjem državnog organa, organa državne uprave, organa lokalne samouprave ili pravnog lica koje vrši javna ovlašćenja, nakon iscrpljivanja svih djelotvornih pravnih sredstava. Iscrpljivanje svih djelotvornih pravnih sredstava podrazumijeva da je podnosilac ustavne žalbe u postupku iskoristio sva pravna sredstva na koja je imao pravo u skladu sa zakonom. Ustavna žalba se može podnijeti i prije iscrpljivanja djelotvornih pravnih sredstava, ako podnosilac ustavne žalbe dokaže da pravno sredstvo na koje ima pravo u konkretnom predmetu nije ili ne bi bilo djelotvorno.

Zaštitnik/ca ljudskih prava i sloboda može, povodom pritužbe koja je u radu, podnijeti ustavnu žalbu ako se podnosilac pritužbe sa tim saglasi.

Rok za izjavljivanje ustavne žalbe iznosi 60 dana od dana dostavljanja pojedinačnog akta, dana prestanka trenutne radnje kojom je povrijeđeno ljudsko pravo ili sloboda zajemčeni Ustavom, ako protiv te radnje nema djelotvornog pravnog sredstva, odnosno od posljednjeg dana u kojem se moglo izbjeći nepostupanje kojim je povrijeđeno ljudsko pravo ili sloboda zajemčeni Ustavom, ako protiv tog nepostupanja nema djelotvornog pravnog sredstva.

Kad Ustavni sud utvrdi da je osporenim pojedinačnim aktom povrijeđeno ljudsko pravo ili sloboda zajemčena Ustavom, usvojiće ustavnu žalbu i ukinuće taj akt, u cjelini ili djelimično, i predmet vratiti na ponovni postupak organu koji je donio ukinuti akt. Prilikom donošenja novog akta nadležni organ je dužan da poštuje pravne razloge Ustavnog suda izražene u odluci i da u ponovnom postupku odluči u razumnom roku.

Ako je u vrijeme donošenja odluke Ustavnog suda prestalo pravno dejstvo osporenog pojedinačnog akta, Ustavni sud će odlukom utvrditi postojanje povrede kad nađe da je povrijeđeno ljudsko pravo ili sloboda zajemčeno Ustavom i odrediti način pravičnog zadovoljenja podnosioca ustavne žalbe zbog pretrpljene povrede ljudskog prava ili slobode zajemčenih Ustavom.

U slučaju kad je povreda učinjena radnjom ili nepostupanjem državnog organa, organa državne uprave, organa lokalne samouprave, odnosno lokalne uprave, pravnog lica ili drugog subjekta koji vrši javna ovlašćenja, odlukom kojom se usvaja ustavna žalba Ustavni sud zabraniće dalje vršenje radnje odnosno naložiće donošenje akta ili preduzimanje druge odgovarajuće mjere ili radnje kojom se ispravljaju već nastale odnosno otklanjaju buduće štetne posljedice utvrđene povrede ljudskog prava ili slobode zajemčenih Ustavom.6

Za naknadu štetu nastale usljed neadekvatnog postupanja državnih organa može se voditi parnični postupak podnošenjem tužbe za naknadu štete, u skladu sa čl. 166 Zakona o obligacionim odnosima, koji propisuje da pravno lice odgovara za štetu koju njegov organ prouzrokuje trećem licu u vršenju ili u vezi sa vršenjem svojih funkcija.
MINUS
[1] Čl. 151 Zakona o obligacionim odnosima.
[2] Čl. 207 Zakona o obligacionim odnosima.
[3] Čl. 202 Zakona o obligacionim odnosima.
[4] Čl. 209 Zakona o obligacionim odnosima.
[5] Službeni list CG, br. 11/2015.
[6] Čl. 76 Zakona o Ustavnom sudu.
Sigurna enska kuca AC UBL NSRP Drutvo SOS telefon CZR WAVE EWL
Centar za enska prava SOS telefon Nikic
Savet Evrope
 
Sigurna enska kuca AC UBL NSRP Drutvo SOS telefon CZR WAVE EWL Centar za enska prava SOS telefon Nikic Savet Evrope
 
Kampanju podržavaju:
EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost Sigurne ženske kuće i ni na koji način ne odražava stavove donatora.
Kampanju podržavaju:
EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost Sigurne ženske kuće i ni na koji način ne odražava stavove donatora.