Član 8 - Finansijska sredstva
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinisane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Nevladine organizacije i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad s učiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć prilikom ulaganja pojedinačnih/kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizirane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni lijekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i sigurnost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekivanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime tzv. časti
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presude treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog rješavanja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
 
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinisane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Nevladine organizacije i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad s učiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć prilikom ulaganja pojedinačnih/kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizirane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni lijekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i sigurnost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekivanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime tzv. časti
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presude treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog rješavanja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
 
Član 8 - Finansijska sredstva
Članice će odvojiti odgovarajuća finansijska sredstva i ljudske resurse za adekvatno provođenje integrisanih politika, mjera i programa za sprečavanje i borbu protiv svih vidova nasilja obuhvaćenih ovom konvencijom, uključujući i one koje provode nevladine organizacije i civilno društvo.
 
0 - pitanja nisu regulisana zakonom / politike ili postojeće odredbe nisu u skladu sa standardima Konvencije (standardi Konvencije smatraju se minimalnim standardima);
1 - uporište u zakonima postoji, ali ne zadovoljava standarde Konvencije (normativno i / ili u primjeni);
2 - standard Konvencije dostignut u zakonima, ili je blizu dostizanja standarda;
3 - standard Konvencije dostignut i u primjeni, ili je blizu dostizanja standarda;
4 - pitanje u zemlji riješeno je na bolji način nego što je utvrđeno standardima Konvencije.
Opšta procjena čl. 8 Finansijska sredstva
Poređenje između država čl. 8 Finansijska sredstva
PITANJA
 
a. Da li su usvojeni zakoni i politike o integrisanom pristupu praćeni adekvatnom procjenom o troškovima njihove realizacije? Navedite koliko je bilo potrebno i efektivno izdvojeno sredstava za sprovođenje ovih zakona/politika. Ko su krajnji korisnici finansiranih aktivnosti? Kome su namjenjena sredstva (državne institucije, regionalne i/ ili lokalne, nevladine organizacije, nezavisne institucije itd.) – navedite. Da li su donacije obezbjeđene iz javnih sredstava? Ako jesu, da li iz državnog, lokalnih ili regionalnih budžeta? Da li je bilo (ko)finansiranja od strane međudržavne zajednice donatora, korporativnog biznisa, javne kampanje za prikupljanje novca itd.? Navedite.
Odgovor: Kada je u pitanju obaveza država da odvoje odgovarajuća finansijska sredstva i ljudske resurse za adekvatno provođenje zakona, značajno je referisati na obaveze koje su u tom pravcu ustanovljene zakonima o zaštiti od nasilja u porodici u odnosu na obavezu finansiranja provođenja posebne mjere podrške sigurne kuće iz javnih budžeta.
PLUS
a. Da li su usvojeni zakoni i politike o integrisanom pristupu praćeni adekvatnom procjenom o troškovima njihove realizacije? Navedite koliko je bilo potrebno i efektivno izdvojeno sredstava za sprovođenje ovih zakona/politika. Ko su krajnji korisnici finansiranih aktivnosti? Kome su namjenjena sredstva (državne institucije, regionalne i/ ili lokalne, nevladine organizacije, nezavisne institucije itd.) – navedite. Da li su donacije obezbjeđene iz javnih sredstava? Ako jesu, da li iz državnog, lokalnih ili regionalnih budžeta? Da li je bilo (ko)finansiranja od strane međudržavne zajednice donatora, korporativnog biznisa, javne kampanje za prikupljanje novca itd.? Navedite.
Odgovor: Kada je u pitanju obaveza država da odvoje odgovarajuća finansijska sredstva i ljudske resurse za adekvatno provođenje zakona, značajno je referisati na obaveze koje su u tom pravcu ustanovljene zakonima o zaštiti od nasilja u porodici u odnosu na obavezu finansiranja provođenja posebne mjere podrške sigurne kuće iz javnih budžeta.
U Republici Srpskoj 70% sredstva za privremeno zbrinjavanje i smještaj žrtava nasilja u porodici u sigurnim kućama obezbjeđuje se iz Budžeta Republike Srpske, dok se 30% obezbjeđuje iz budžeta jedinica lokalne samouprave, u skladu sa utvrđenom cijenom smještaja žrtve1. Zakon propisuje da se sredstva koja se obezbjeđuju iz budžeta opštine ili grada prenose po mjestu prebivališta žrtve u skladu sa aktima jedinica lokalne samouprave2. Za razliku od Zakona o zaštiti od nasilja u porodici Republike Srpske koji propisuje postupak zbrinjavanja žrtava nasilja samo u sigurne kuće3, Zakon o zaštiti od nasilja u porodici FBiH propisuje, pored zbrinjavanja u sigurne kuće, mogućnost zbrinjavanje žrtve u drugu odgovarajuću instituciju ili kod druge porodice, a na zahtjev organa starateljstva, te uz saglasnost žrtve nasilja4. Sredstva za finansiranje privremenog zbrinjavanja žrtve nasilja u sigurnoj kući, drugoj odgovarajućoj instituciji ili kod druge porodice osiguravaju se iz budžeta kantona u visini od 30% i budžeta Federacije BiH u visini od 70%5. Dosadašnja iskustva sprovođenja zaštite žrtava nasilja u porodici na području FBiH pokazuje da su u kantonima u kojima ne postoje sigurne kuće organi lokalnih zajednica centrima za socijalni rad stavili na raspolaganje sigurne stanove, odnosno prihvatne stanice u koje se smještaju žrtve nasilja u kriznim slučajevima (npr. Goražde, Jajce, Travnik)6. Zakon propisuje obavezu federalnom ministru rada i socijalne politike da propiše kriterijume i standarde za osnivanje, rad, pružanje usluga i finansiranje sigurnih kuća u FBiH7.
U odnosu na planirana i efektivno alocirana sredstva za sprovođenje ove zakonima propisane obaveze, u 2012. godini Ministarstvo zdravlja i socijalne zaštite Republike Srpske je doznačilo 180.107 KM za sprovođenje zaštitne mjere obezbjeđenja žrtava nasilja u porodici u sigurnim kućama u Republici Srpskoj. Preostala sredstva, od ukupno budžetom planiranih 400.000 KM, Ministarstvo je dodijelilo prihvatnim stanicama u Banja Luci i Prijedoru, koje vode centri za socijalni rad i u kojima se zbrinjavaju osobe na 72 časa (tu mogu biti žrtve nasilja, ali i sve druge osobe u stanju socijalne potrebe koje nemaju sklonište ili su na ulici)6. Iz dostupnih izvještaja se može saznati da je tako i Opština Višegrad tokom 2012. godine doznačila sredstva u iznosu od 20.000,00 KM ženskim nevladinim organizacijama za projekte koji su usmjereni ka prevenciji, zaštiti i podršci osobama koje su preživjele nasilje u porodici i njihovoj djeci9, kao i da je u saradnji sa kompanijom M:tel uspješno realizovana humanitarna akcija prikupljanja sredstava za rad sigurnih kuća u Republici Srpskoj, tokom koje su građani pozivom na broj 1411 donirali po 1 KM za hranu i higijenske potrepštine za žene i djecu smještene u sigurnim kućama u Republici Srpskoj. U izvještaju se navodi da su na ovaj način prikupljena sredstva u iznosu od 6.921,06 KM koja su dodijeljena sigurnim kućama u Modriči, Bijeljini, Banjaluci i Prijedoru. Zahvaljujući sredstvima projekta Sprečavanje i suzbijanje rodno zasnovanog i seksualnog nasilja u BiH, krajem 2012. godine, na osnovu javnog poziva i u njemu utvrđenih kriterija Gender centar Republike Srpske je dodijelio sredstva u ukupnom iznosu od 6.000,00 KM sigurnim kućama u Modriči, Bijeljini i Banjaluci10.
Do usvajanja važećeg Zakona o zaštiti od nasilja u porodici11 u Federaciji BiH način finansiranja nije bio zakonom propisan niti na drugi način preciziran. Što se tiče finansiranja rada, posljednji relevantni izvori ukazuju da se u Federaciji BiH rad sigurnih kuća u preko 90% finansira iz donatorskih sredstava12, te da je u okviru Federalnog ministarstva rada i socijalne politike bila otvorena posebna budžetska linija za provođenje Zakona o zaštiti od nasilja u porodici u iznosu od 200.000 KM koja su korišćena za finansiranje rada sigurnih kuća na području Federacije BiH, dok se zakonom pitanje finansiranja rada sigurnih kuća sistemski ne riješi. U Kantonu Sarajevo je pitanje rada sigurnih kuća riješeno tako što su žrtve nasilja u porodici kojima se pruža određeni vid pomoći u okviru sigurne kuće definisane u Kantonalnom zakonu kao korisnici socijalne pomoći13.
Organizacija „Medica“ iz Zenice ističe da se sredstva za pomoć, podršku i zbrinjavanje žrtava nasilja ne uplaćuju redovno i da nisu poznati kriteriji na osnovu kojih Ministarstvo rada i socijalne politike Federacije BiH dodjeljuje sredstva za tu namjenu sigurnim kućama, a istraživanje „Rodno odgovorno budžetiranje za sigurna skloništa u Bosni i Hercegovini“14, pokazalo je da svi nivoi vlasti odvajaju određena finansijska sredstva, uglavnom povremenim odlukama za pomoć, podršku i zbrinjavanje žrtava nasilja u sigurne kuće.
Organizacija „Vive žene“ (Tuzla), naglašava da je do sada finansiranje sigurnih kuća u Federaciji BiH riješeno na različite načine u kantonima, te da u velikom broju slučajeva, finansiranje smještaja za žrtve nasilja u porodici zavisi od upornosti i istrajnosti pojedinih nevladinih organizacija da nađu potrebna sredstva. Procjenjuje se da je prosječan budžet jedne sigurne kuće 300—350 hiljada konvertibilnih maraka (što zavisi od kapaciteta, odnosno broja mjesta). U Budžetu Federacije Bosne i Hercegovine planirani su rashodi u ukupnom iznosu od 167.000 KM na ime provedbe Zakona o zaštiti od nasilja u porodici15.
MINUS
b. Da li je u poslednje dvije godine došlo do promjene u pogledu izvora finansiranja integrisanih politika – navedite i komentarišite.
Odgovor: Dostupni relevantni podaci ukazuju da su za realizaciju pojedinih aktivnosti planiranih Strategijom FBiH nosioci tih aktivnosti na federalnom nivou, nevladine organizacije, kao i određen broj donatora osigurali sredstva za 2013. godinu: 53% sredstava osigurano iz federalnog budžeta, 26% kroz donatorska sredstva, 21% kroz sredstva nevladinih organizacija. Posebno se ističe da će sredstva koja su osigurale četiri nevladine organizacije (Fondacija lokalne demokratije, Vive Žene, Žena BiH i Medica Zenica) biti utrošena na promociju nenasilničkog ponašanja, edukaciju i razvijanje multidisciplinarnog pristupa.
PLUS
b. Da li je u poslednje dvije godine došlo do promjene u pogledu izvora finansiranja integrisanih politika – navedite i komentarišite.
Odgovor: Dostupni relevantni podaci ukazuju da su za realizaciju pojedinih aktivnosti planiranih Strategijom FBiH nosioci tih aktivnosti na federalnom nivou, nevladine organizacije, kao i određen broj donatora osigurali sredstva za 2013. godinu: 53% sredstava osigurano iz federalnog budžeta, 26% kroz donatorska sredstva, 21% kroz sredstva nevladinih organizacija. Posebno se ističe da će sredstva koja su osigurale četiri nevladine organizacije (Fondacija lokalne demokratije, Vive Žene, Žena BiH i Medica Zenica) biti utrošena na promociju nenasilničkog ponašanja, edukaciju i razvijanje multidisciplinarnog pristupa.
U naredne četiri godine (2014—2017), na osnovu izvještaja za svaku budžetsku godinu o rezultatima implementacije Strategije, utvrdiće se potrebna ukupna sredstva za realizaciju programa predviđenih u Strategiji za naredne godine16. U Strategiji FBiH dat je i pregled ovih sredstava17.
Relevantni izvještaji u Republici Srpskoj takođe ukazuju da se situacija u smislu finansiranja aktivnosti planiranih Strategijom za sprečavanje i suzbijanje nasilja u porodici bitno ne razlikuje. Tako se u Izvještaju o sprovođenju ove strategije u 2012. godini navodi da su sredstva za sprovođenje ove strategije bila minimalna i da je jedini značajniji iznos sredstava planiran za 2012. godinu bilo 400.000 KM utvrđenih u budžetu Ministarstva zdravlja i socijalne zaštite, kao doznaka na ime socijalne zaštite koja se isplaćuje iz Budžeta Republike za zbrinjavanje žrtava nasilja u porodici. Određene aktivnosti planirane operativnim planom za 2012. godinu, koje nisu zahtijevale izdvajanje posebnih sredstava, sprovedene su u okviru redovnih planova i programa rada i budžeta resorno nadležnih institucija, organa i ustanova na republičkom i lokalnom nivou. Ovo se posebno odnosi na aktivnosti usklađivanja zakona, redovan rad policije, centara za socijalni rad i zdravstvenih ustanova, prikupljanje i vođenje statističkih i administrativnih podataka, i sl. Veliki dio aktivnosti realizovan je u okviru programa i projekata kojima upravlja Gender centar. U ovom smislu treba posebno istaći značaj podrške iz FIGAP programa 2009—2014. (sporazumi BiH sa Švedskom, Austrijom i Švajcarskom), i projekta „Sprečavanje i suzbijanje rodno zasnovanog i seksualnog nasilja u BiH“ (sporazum: BiH/RS sa UNFPA i UNDP).
Ističe se vlastiti doprinos nevladinih organizacija za aktivnosti sprečavanja i suzbijanja nasilja u porodici uz finansijsku podršku različitih donatora i ukazuje da su donatorska sredstva ograničena i da je potrebno tražiti način za prevazilaženje ove prepreke. Navodi se da se nedovoljno finansiraju i sve druge mjere koje se odnose na sprečavanje i suzbijanje nasilja u porodici, a koje sprovode subjekti zaštite koji se finansiraju iz lokalnih budžeta. Međutim, i pored ovih prepreka, sistemska održivost svega do sada postignutog može se postići, kako se u ovom Izvještaju navodi, usvajanjem i sprovođenjem nove strategije za suzbijanje nasilja u porodici Republike Srpske, koju na prijedlog Vlade donosi Narodna skupština Republike Srpske (čl. 4 Zakona o zaštiti od nasilja u porodici), kroz koju bi se obezbijedio nastavak institucionalne i sistemske podrške primjeni Zakona o zaštiti od nasilja u porodici, kako na republičkom, tako i na lokalnom nivou18. Budžetom Republike Srpske za 2013. godinu, iznos od 400.000 KM planiran je, kao doznaka na ime socijalne zaštite za zbrinjavanje žrtava nasilja u porodici koja se isplaćuje iz Budžeta Republike, planiran u okviru Ministarstva porodice, omladine i sporta19, koje je preuzelo resornu nadležnost za pitanja nasilja u porodici, čime je dat prioritet rješavanju ovog društvenog problema u okviru resora porodice.
MINUS
c. Da li su usvojeni zakoni i politike o integrisanim politikama praćeni adekvatnim ljudskim resursima? Da li su ove mjere praćene otvaranjem novih radnih mjesta, redizajniranjem odgovornosti, zapošljavanjem novih ljudi za sprovođenje novih zadataka, i/ili su praćene novim zadacima, zaduženjima i odgovornostima u okviru postojeće infrastrukture. Navedite efekte.
Odgovor: Dostupni izvještaji i istraživanja20 ukazuju na teškoće u ispunjavanju obaveza koje proizlaze iz novousvojenih propisa, prije svega u oblasti zaštite od nasilja u porodici. Kada su u pitanju službenici centara za socijalni rad, većina njih obuhvaćenih istraživanjem, izjavila je da im je, zbog ograničenja u materijalnim i ljudskim resursima, teško ispuniti sve obaveze u slučajevima nasilja u porodici. Navodi se i da centri za socijalni rad uglavnom nemaju specijalzovano osoblje, kao što su psiholozi, a situaciju još složenijom čini opšti nedostatak osoblja.
PLUS
c. Da li su usvojeni zakoni i politike o integrisanim politikama praćeni adekvatnim ljudskim resursima? Da li su ove mjere praćene otvaranjem novih radnih mjesta, redizajniranjem odgovornosti, zapošljavanjem novih ljudi za sprovođenje novih zadataka, i/ili su praćene novim zadacima, zaduženjima i odgovornostima u okviru postojeće infrastrukture. Navedite efekte.
Odgovor: Dostupni izvještaji i istraživanja20 ukazuju na teškoće u ispunjavanju obaveza koje proizlaze iz novousvojenih propisa, prije svega u oblasti zaštite od nasilja u porodici. Kada su u pitanju službenici centara za socijalni rad, većina njih obuhvaćenih istraživanjem, izjavila je da im je, zbog ograničenja u materijalnim i ljudskim resursima, teško ispuniti sve obaveze u slučajevima nasilja u porodici. Navodi se i da centri za socijalni rad uglavnom nemaju specijalzovano osoblje, kao što su psiholozi, a situaciju još složenijom čini opšti nedostatak osoblja. Često se dešava da je direktor jedini socijalni radnik koji posjeduje znanje i iskustvo potrebno za rad sa žrtvama. Neki od centara za socijalni rad nemaju odvojene prostorije za povjerljiv razgovor sa žrtvama nasilja; neki nemaju vozilo koje bi im olakšalo kućne posjete žrtvama. Takođe se navodi da je veliki broj centara istaknuo kako njihova mogućnost da pomognu žrtvama zavisi o dostupnosti materijalnih i ljudskih resursa unutar ili u blizini njihove opštine, na primjer, od toga da li postoji sigurna kuća, NVO koji pruža pomoć, ili centar za mentalno zdravlje, s odgovarajućim kadrom u dovoljnom broju, koji će savjetovati žrtve. Samo se nekoliko centara za socijalni rad izjasnilo, prema rezultatima istraživanja na koje se referiše, da ima kapaciteta da pruži minimalni nivo kratkoročnog savjetovanja, dok je većina navela da ih nedostatak obučenog osoblja sprečava da pruže čak i takvu vrstu pomoći21.
Na osnovu svega iznesenog, moglo bi se zaključiti da su pravni i politički dokumenti djelomično usklađeni sa članom 8 Konvencije.
MINUS
[1] Član 18 Zakona o zaštiti od nasilja u porodici Republike Srpske, Pravilnik o načinu dodjele sredstava sigurnim kućama, („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 62/13). Vidi i: Pravilnik o standardima za realizaciju sigurne kuće („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 25/13), Pravilnik o sadržaju i načinu vođenja registra sigurnih kuća („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 25/13) i Rješenje (kojim se utvrđuje cijena zbrinjavanja žrtve nasilja u sigurnoj kući na mjesečnom nivou u iznosu od 1.636,00 KM „Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 69/13).
[2] Član 19 Zakona o zaštiti od nasilja u porodici Republike Srpske, napomena: u toku analize Vlada Republike Srpske razmatrala je i usvojila Prijedlog zakona o izmjenama i dopunama zakona o zaštiti od nasilja u porodici koji je potom upućen u proceduru prema Narodnoj skupštini Republike Srpske. Član 18 je izmijenjen na način da se sredstva iz budžeta jedinica lokalne samouprave isplaćuju u skladu sa aktima jedinica lokalne samouprave.
[3] Ovim zakonom propisana je obaveza finansiranja koja se odnosi na zbrinjavanje žrtava nasilja u porodici u sigurnim kućama. Mogućnost zbrinjavanja žrtava nasilja na drugačiji način propisana je Zakonom o socijalnoj zaštiti o čemu će biti više riječi u analizi narednih članova.
[4] Član 34 Zakona o zaštiti od nasilja u porodici FBiH.
[5] Član 35 Zakona o zaštiti od nasilja u porodici FBiH.
[6] Strategija FBiH, str. 38.
[7] U vrijeme završetka analize, na nivou Federacije BiH nisu usvojeni ovi pravilnici kojim bi bili propisani opšti, tehnički i stručni uslovi koje sigurne kuće treba da ispunjavaju za osnivanje, niti su standardizovane usluge koje sigurne kuće pružaju žrtvama nasilja.
[8] Izvještaj o sprovođenju Strategije za borbu protiv nasilja u porodici u Republici Srpskoj do 2013. za 2012., februar 2013, strana 12, dostupna na: http://goo.gl/MTmjbW.
[9] Isto, str. 14.
[10] Isto, str. 15—16.
[11] Stupio na snagu 21.03.2013. („Službene novine Federacije BiH“, br. 20/13).
[12] Četvrti i peti periodični CEDAW izvještaj Bosne i Hercegovine, 2001, str. 19, dostupan na: http://goo.gl/QLqIL7.
[13] Odgovor Ekspertne grupe na Izjašnjenje Vlade FBIH na amandmane na prijedlog Zakona o zaštiti od nasilja u porodici koje su podnijeli Odbor za rad i socijalnu zaštitu i Komisija za jednakopravnost spolova Parlamenta FBIH, http://goo.gl/gD7G3R.
[14] „Udružene žene“ Banja Luka u partnerstvu sa još devet nevladinih organizacija na teritoriji cijele Bosne i Hercegovine, 2009.
[15] Dokument dostupan na: http://www.fbihvlada.gov.ba/bosanski/budzet/2013/Rashodi1-bos-srp.pdf, str. 8.
[16] Strategija FBiH, str. 57.
[17] Sredstva za 2013. godinu: Budžetska sredstva 486.088,00 KM, 405.073,00 KM + 20% popratni troškovi (putovanja, smještaj, dokumenti i dr.). Sredstva NVO-a 190.000,00 KM. Četiri nevladine organizacije: Fondacija lokalne demokratije, Vive Žene, Žena BIH i Medica Zenica, Donatorska sredstva 250.720,00 KM, ukupno: 926.808,00 KM. Donatorska sredstva za 2013. godinu prema izvoru finansiranja: FIGAP 120.000,00 KM, UN WOMEN 95.720,00 KM 69.000,00 KM za realizaciju aktivnosti planiranih Akcionim planom i 26.720,00 KM za štampanje Strategije i Projektnog koordinatora, UNFPA data pismena saglasnost za finansiranje konsultanta za aktivnosti 1.1.1, TAIEX 10.000,00 KM, ostali donatori 25.000,00 KM, ukupno: 250.720,00 KM.
[18] Izvještaj o sprovođenju strategije za borbu protiv nasilja u porodici u Republici Srpskoj do 2013, za 2012, str. 20-21, pogledati i: http://goo.gl/8UEBFF, strana 59.
[19] http://goo.gl/VhMlwf, strana 79.
[20] OSCE, Nasilje u porodici – odgovor nadležnih institucija i zaštita žrtava u Federaciji Bosne i Hercegovine i Republici Srpskoj, Zapažanja o primjeni Zakona o zaštiti od nasilja u porodici u praksi nadležnih institucija, juli 2009.
[21] Isto, str. 27—28.
UBL AC NSRP Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE
Lara ene, Mostar Medica, Zenica Prava za sve Buducnost, Modrica
Savet Evrope
 
UBL AC NSRP Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE Lara ene, Mostar Medica, Zenica Prava za sve Buducnost, Modrica Savet Evrope
 
Kampanju podržava:
EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost autorki i ni na koji način ne odražava stavove Evropske unije.
Kampanju podržava:
EU    EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost autorki i ni na koji način ne odražava stavove Evropske unije.