Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinisane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Nevladine organizacije i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad s učiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć prilikom ulaganja pojedinačnih/kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizirane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni lijekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i sigurnost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekivanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime tzv. časti
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presude treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog rješavanja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
 
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 3 – Definicije
Član 5 - Obaveze država i dužna pažnja
Član 7 - Sveobuhvatne i koordinisane politike
Član 8 - Finansijska sredstva
Član 9 - Nevladine organizacije i civilno društvo
Član 10 - Koordinaciono tijelo
Član 11 - Prikupljanje podataka i istraživanje
Član 15 - Obuka stručnjaka
Član 16 - Programi preventivne intervencije i programi za rad s učiniocima nasilja
Član 18 - Opšte obaveze
Član 19 - Informisanje
Član 20 - Opšte usluge podrške
Član 21 - Pomoć prilikom ulaganja pojedinačnih/kolektivnih žalbi
Član 22 - Specijalizirane usluge podrške
Član 23 - Sigurne kuće
Član 24 - SOS telefoni
Član 25 - Podrška za žrtve seksualnog nasilja
Član 26 - Zaštita i podrška za djecu svjedoke
Član 27 - Prijavljivanje
Član 28 - Prijavljivanje stručnjaka
Član 29 - Građanske parnice i pravni lijekovi
Član 30 - Naknada
Član 31 - Starateljstvo, pravo na posjetu i sigurnost
Član 32 - Građanske posljedice prinudnih brakova
Član 33 - Psihičko nasilje
Član 34 - Proganjanje
Član 35 - Fizičko nasilje
Član 36 - Seksualno nasilje, uključujući silovanje
Član 37 - Prinudni brak
Član 38 - Genitalno sakaćenje žena
Član 39 - Prinudni abortus i prinudna sterilizacija
Član 40 - Seksualno uznemiravanje
Član 41 - Pomaganje odnosno podstrekivanje i pokušaj
Član 42 - Neprihvatljiva opravdanja za krivična djela, uključujući i djela počinjena u ime tzv. časti
Član 43 - Važenje krivičnih djela
Član 44 - Nadležnost
Član 45 - Sankcije i mjere
Član 46 - Otežavajuće okolnosti
Član 47 - Presude treće članice
Član 48 - Zabrana procesa obaveznog alternativnog rješavanja sporova odnosno određivanja kazne
Član 49 - Opšte obaveze
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Član 51 - Procjena rizika i upravljanje rizikom
Član 52 - Hitne mjere zaštite
Član 53 - Mjere zabrane prilaska odnosno zaštite
Član 54 - Istrage i dokazi
Član 55 - Postupci ex parte i ex officio
Član 56 - Mjere zaštite
Član 57 - Pravna pomoć
 
Član 50 - Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
1. Članice će preduzeti neophodne zakonodavne odnosno druge mjere kako bi osigurale da nadležni organi unutrašnjih poslova odgovore na sve vidove nasilja obuhvaćene Konvencijom odmah i na odgovarajući način i ponude odgovarajuću i neposrednu zaštitu žrtvama.

2. Članice će preduzeti neophodne zakonodavne odnosno druge mjere kako bi osigurale da se odgovorni organi unutrašnjih poslova uključe odmah i na odgovarajući način u prevenciju i zaštitu od svih oblika nasilja obuhvaćenih ovom konvencijom, uključujući i upotrebu preventivnih operativnih mjera i prikupljanje dokaza.
 
0 - pitanja nisu regulisana zakonom / politike ili postojeće odredbe nisu u skladu sa standardima Konvencije (standardi Konvencije smatraju se minimalnim standardima);
1 - uporište u zakonima postoji, ali ne zadovoljava standarde Konvencije (normativno i / ili u primjeni);
2 - standard Konvencije dostignut u zakonima, ili je blizu dostizanja standarda;
3 - standard Konvencije dostignut i u primjeni, ili je blizu dostizanja standarda;
4 - pitanje u zemlji riješeno je na bolji način nego što je utvrđeno standardima Konvencije.
Opšta procjena čl. 50 Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
Poređenje između država čl. 50 Neposredni odgovor, prevencija i zaštita
PITANJA
 
a. Navedite prava i dužnosti organa za sprovođenje zakona u vezi sa slučajevima nasilja prema ženama (na primjer, da li imaju pravo da uđu u prostor u kojem je osoba pod rizikom, mogu li da daju savjete o pomoći žrtvi itd.)? Da li policija ima specijalno obučene službenike za rad sa žrtvom? Kakav je odnos u broju muških i ženskih službenika u policiji, uključujući i visoke zvaničnike? Koja su pravila o prikupljanju dokaza, saslušanju (molimo vas, provjerite stav 258 Eksplanatornog izveštaja)?
Odgovor: U obrazloženju ovog člana Konvencije navodi se da se stavom 1. od službi unutrašnjih poslova zahtijeva da brzo i adekvatno reaguju nudeći odgovarajuću i neposrednu zaštitu žrtvama, dok stav 2. zahtijeva njihovo brzo i adekvatno uključivanje u sprečavanje i zaštitu od svih oblika nasilja obuhvaćenih ovom konvencijom, uključujući primjenu preventivnih operativnih mjera i prikupljanje dokaza.
PLUS
a. Navedite prava i dužnosti organa za sprovođenje zakona u vezi sa slučajevima nasilja prema ženama (na primjer, da li imaju pravo da uđu u prostor u kojem je osoba pod rizikom, mogu li da daju savjete o pomoći žrtvi itd.)? Da li policija ima specijalno obučene službenike za rad sa žrtvom? Kakav je odnos u broju muških i ženskih službenika u policiji, uključujući i visoke zvaničnike? Koja su pravila o prikupljanju dokaza, saslušanju (molimo vas, provjerite stav 258 Eksplanatornog izveštaja)?
Odgovor: U obrazloženju ovog člana Konvencije navodi se da se stavom 1. od službi unutrašnjih poslova zahtijeva da brzo i adekvatno reaguju nudeći odgovarajuću i neposrednu zaštitu žrtvama, dok stav 2. zahtijeva njihovo brzo i adekvatno uključivanje u sprečavanje i zaštitu od svih oblika nasilja obuhvaćenih ovom konvencijom, uključujući primjenu preventivnih operativnih mjera i prikupljanje dokaza. Poštovanje ove obaveze, uključuje, na primjer, sljedeće: pravo na dolazak nadležnih organa unutrašnjih poslova na mjesto na kojem je osoba u datom trenutku izložena riziku; odgovarajuće postupanje nadležnih organa unutrašnjih poslova i davanje savjeta žrtvama; saslušanje žrtava, bez odlaganja, koje vrše specijalno obučena, i prema potrebi ženska lica u prostorijama namijenjenim uspostavljanju odnosa povjerenja između žrtve i zaposlenog u organu unutrašnjih poslova; i obezbjeđivanje odgovarajućeg broja žena zaposlenih u organima unutrašnjih poslova, na svim nivoima odgovornosti. Neophodno je preduzeti djelotvorne mjere kako bi se spriječili najizrazitiji oblici nasilja, ili ubistvo i pokušaj ubistva. Svaki takav slučaj bi trebalo pažljivo ispitati kako bi se utvrdili mogući propusti u zaštiti, sa ciljem unapređenja i razvoja daljih zaštitnih mjera.
U skladu sa obavezama propisanim Zakonima o zaštiti od nasilja u porodici, ministarstva unutrašnjih poslova donijela su Pravilnike o sprovođenju zaštitnih mjera koja su u nadležnosti policije1. Pravilnicima se razrađuje postupak sprovođenja zaštitnih mjera: udaljenja iz stana, kuće ili nekog drugog stambenog prostora i zabrane vraćanja, zabrane približavanja žrtvi nasilja, te zabrane uznemiravanja i uhođenja lica izloženog nasilju. U skladu sa pravilnicima, po prijemu rješenja nadležnog suda o izrečenoj zaštitnoj mjeri, u nadležnoj stanici policije određuje se službeno lice koje je odgovorno za pripremanje, planiranje i provođenje zaštitne mjere. Odgovorno službeno lice u obavezi je da provjeri sigurnost žrtve i prikupi informacije o tome da li počinilac nasilja postupa u skladu sa izrečenom zaštitnom mjerom.
Pravilnici u obavezu odgovornom službenom licu stavljaju da pozove žrtvu na saradnju radi uspješnog provođenja zaštitne mjere, da je poduči o mjerama i sredstvima samozaštite, te načinima i sredstvima međusobnog komuniciranja za cijelo vrijeme trajanja provođenja zaštitne mjere radi osiguranja njene zaštite. Dalje, odgovorno lice je dužno, uz pristanak žrtve, razraditi sprovođenje: plana postupanja žrtve kada joj prijeti neotklonjiva direktna opasnost od nasilnika ili drugog lica koje postupa zajedno s njim ili po njegovom nalogu; način pružanja pomoći žrtvi od strane njene rodbine i drugih lica koji blagovremenim zapažanjem nasilnika, upozorenjem žrtve, obavještavanjem policije i preduzimanjem drugih radnji mogu zaštititi žrtvu ili spriječiti nasilnika da ugrozi njeno zdravlje i sigurnost; druge aktivnosti radi zaštite zdravlja i bezbjednosti žrtve do dolaska ovlašćenih službenih lica, zavisno od izrečene zaštitne mjere i drugih okolnosti2. Odgovorno lice je takođe u obavezi, za operativne svrhe, da sačini procjenu ugroženosti žrtve i plan provođenja zaštitne mjere, na osnovu prikupljenih informacija iz više izvora: informacija pribavljenih uvidom u policijske evidencije, informacija dobijenih od žrtve, njene rodbine, komšija, prijatelja i poznanika, u njenom životnom i radnom okruženju, kao i od institucija koje raspolažu podacima važnim za upoznavanje ličnosti nasilnika i žrtve, te procjene njihovog ponašanja3.
Pravilnicima je precizirano šta procjena ugroženosti žrtve i plan provođenja zaštitne mjere sadrže. Procjena ugroženosti žrtve sadrži: podatke o nasilniku i podatke o njegovom ranijem prijavljivanju, te ponašanju nakon izrečene zaštitne mjere, podatke o žrtvi i njenom ponašanju nakon izrečene zaštitne mjere, zaključak o procijenjenom ponašanju nasilnika i žrtve tokom trajanja zaštitne mjere uz procjenu ugroženosti žrtve. Plan provođenja zaštitne mjere sadrži takođe niz obavezujućih radnji koje se provode tokom trajanja zaštitne mjere. Odgovorno lice u policiji dužno je pri izradi plana provođenja zaštitne mjere konsultovati nadležni centar za socijalni rad4.
Pravilnici ne obavezuju nadležna lica da prilikom primjene zaštitnih mjera uzmu u obzir činjenicu da učinioci nasilja posjeduju vatreno oružje, odnosno imaju pristup vatrenom oružju nakon čega bi se moglo zaključiti da obaveza uključivanja informacije da počinilac ima pristup ili je u posjedu vatrenog oružja, nije izričito propisana pomenutim pravilnicima. S druge strane, Pravilnikom o sadržaju evidencije i izvještaja o nasilju u porodici5 propisana je obaveza policiji da, između ostalog, o broju slučajeva nasilja u porodice u kojima je učinilac, legalno i/ili ilegalno, posjedovao i/ili upotrijebio oružje6. Za očekivati je da će se, nakon ažuriranja Pravilnika i usklađivanja sa obavezama propisanim važećim zakonima o zaštiti od nasilja u porodici, u oba entiteta, uzeti u obzir i činjenica posjedovanja vatrenog oružja i propisati obaveze policijskih službenika u tom smislu.
Ova obaveza je prepoznata Opštim protokolom o postupanju u slučajevima nasilja u porodici u Republici Srpskoj7, a uvršćena je i u Protokol o postupanju u slučaju nasilja, zlostavljanja ili zanemarivanja djece, koji su zaključile institucija nadležne za postupanje u Republici Srpskoj8. Važno je pomenuti da, u skladu sa važećim zakonima o oružju i municiji9, vatreno i vazdušno oružje može se nabavljati samo na osnovu odobrenja koje izdaje nadležni policijski organ10, te da se odobrenje izdaje licu koje dokaže da, između ostalog, u posljednje tri godine do dana podnošenja zahtjeva za izdavanje odobrenja za nabavljanje oružja nije kažnjavano za prekršaj javnog reda i mira, ili prekršaj utvrđen ovim zakonom, kao i prekršaj sa obilježjem nasilja utvrđen drugim zakonom niti se protiv njega vodi prekršajni postupak za prekršaj javnog reda i mira, ili prekršaj utvrđen ovim zakonom, kao i prekršaj sa obilježjem nasilja utvrđen drugim zakonom11. Oružni list, odnosno odobrenje za držanje oružja, dozvolu za nošenje oružja, oružje i municiju oduzeće nadležni centar javne bezbjednosti ukoliko lice kojem je odobrenje izdano, bude kažnjeno za krivično djelo ili prekršaj, ili se protiv njega povede postupak12.

Odnos muškaraca i žena policajaca/ki, uključujući i visoko pozicionirane zvaničnike/ce

Prema posljednjim dostupnim relevantnim podacima iz Izvještaja o implementaciji UN Rezolucije 1325, odnos muškaraca i žena policajaca/ki, uključujući i visoko pozicionirane zvaničnike/ce u Bosni i Hercegovini je sljedeći:
Državna agencija za istrage i zaštitu Ministarstva sigurnosti BiH ima 14% žena, a na rukovodećim pozicijama je 0,53%;
U Graničnoj policiji BiH Ministarstva sigurnosti BiH je 11% zaposlenih žena, a na rukovodećim pozicijama je 0,19%;
U Ministarstvu unutrašnjih poslova Federacije BiH po podacima iz 2009. godine bile su uposlene 193 osobe, od čega je 107 žena i 86 muškaraca. Od šest rukovodećih državnih službenika, četiri su žene, a dva muškarca. Od ukupno 65 državnih službenika u sastavu Ministarstva unutrašnjih poslova Federacije BiH, 32 ili 49,23% su muškog pola a 33 ili 50,77% su ženskog spola. Od ukupno 507 policijskih službenika Federalne uprave policije u sastavu Ministarstva unutrašnjih poslova Federacije BiH, 92,11 % je muškog spola, a 40 ili 7,89% je ženskog spola. U sastavu Federalne uprave policije 52,08% je državnih službenica, a 39,88% žena-namještenika13.
U Ministarstvu unutrašnjih poslova Republike Srpske prema podacima pribavljenim u oktobru 2013. godine14, od ukupno 5.230 policijskih službenika, 385 su žene ili 5,63%, i to uniformisanih 192 i neuniformisanih (kriminalistička policija) 193; Kvalifikaciona struktura: 7 magistrica nauka, 171 VSS, 39 VŠS i 175 sa SSS. Na rukovodnoj poziciji se nalaze 22 žene ili 0,32% od ukupnog broja zaposlenih, odnosno 0,42% od ukupnog broja policijskih službenika na nivou policijske stanice na kom su dvije žene komandira policijske stanice, pet je zamjenica komandira i sedam pomoćnica komandira. Na srednjem rukovodnom nivou, nivou Centara javne bezbjednosti su dvije žene načelnice odjeljenja, jedna šefica odsjeka, dok je na visokom rukovodnom nivou, nivou ministarstva u sjedištu jedna žena načelnica Jedinice za forenziku, jedna je načelnica Inspektorata za standardizaciju propisa i procedura i nadzor nad zaštitom podataka i dva rukovodioca laboratorije (viši rukovodni nivo u minstarstvu u sjedištu), što je ukupno četiri na višem i visokom nivou. Dvije žene imaju utvrđen čin glavnog inspektora kao najviši čin koji se stiče napredovanjem, što je 0,04% u odnosu na ukupan broj policijskih službenika, dok čin samostalnog inspektora kao drugo višerangirani čin ima 12 žena ili 0,23 od ukupnog broja policijskih službenika.
MINUS
b. Kakve mjere organi za sprovođenje zakona mogu da primijene u cilju zaštite žrtava i sprječavanja nasilja?
Odgovor: Pored mjera zaštite čije je sprovođenje u nadležnosti policije, a koje su predstavljene u analizi ovog člana Konvencije, još dvije mjere zaštite su Zakonima o zaštiti od nasilja u porodici uočene kao mjere kojim se, između ostalog, štite žrtve i sprečava nasilje: mjera obaveznog psihosocijalnog tretmana i mjera obavezno liječenje od zavisnosti15.
PLUS
b. Kakve mjere organi za sprovođenje zakona mogu da primijene u cilju zaštite žrtava i sprječavanja nasilja?
Odgovor: Pored mjera zaštite čije je sprovođenje u nadležnosti policije, a koje su predstavljene u analizi ovog člana Konvencije, još dvije mjere zaštite su Zakonima o zaštiti od nasilja u porodici uočene kao mjere kojim se, između ostalog, štite žrtve i sprečava nasilje: mjera obaveznog psihosocijalnog tretmana i mjera obavezno liječenje od zavisnosti15. Metodologija provođenja ovih mjera detaljno je razrađena podzakonskim aktima na nivou entiteta, i to Pravilnikom o načinu i mjestu sprovođenja zaštitne mjere obaveznog psihosocijalnog tretmana i Pravilnikom o načinu i mjestu sprovođenja zaštitne mjere obaveznog liječenja zavisnosti od alkohola i opojnih droga. Entitetski pravilnici – skoro identične sadržine – normiraju dvostruku svrhu provođenja ovih mjera koje idu u smjeru specijalne i generalne prevencije: da se njihovom primjenom zaustavi i spriječi nasilje u porodici, da nasilnik shvati da je nasilno ponašanje u porodici neprihvatljivo, te da prihvati odgovornost za počinjeno nasilje, te da se podigne nivo svijesti javnosti o nasilju u porodici16, odnosno zaštita porodice i društva u cjelini od nasilja u porodici17.
Način sprovođenja zaštitne mjere obaveznog psihosocijalnog tretmana predstavljen je u analizi člana 16 Konvencije, pa se na ovom mjestu predstavlja način i mjesto sprovođenja zaštitne mjere obaveznog liječenja od zavisnosti zbog nasilja u porodici. Lice kojem je ova mjera izrečena upućuje se u nadležnu ustanovu za liječenje zavisnosti od alkohola i opojnih droga u mjestu njegovog prebivališta, ili mjestu njegovog boravišta ili u najbližu ustanovu za tu namjenu18.
Zaštitna mjera provodi se u zavodima za liječenje bolesti zavisnosti, centrima za mentalno zdravlje i/ili terapijskim zajednicama/komunama u FBiH, odnosno, psihijatrijskim odjeljenjima opštih bolnica, klinikama za psihijatriju – specijalizovanim odjeljenjima za liječenje zavisnosti od alkohola i opojnih droga, zavodima za liječenje zavisnosti te drugim ustanovama za tu namjenu u RS. Liječenje u nadležnoj ustanovi počinje od dolaska ili dovođenja lica u tu ustanovu i traje u vremenu određenom rješenjem suda. Plan sprovođenja zaštitne mjere liječenja zavisnosti izrađuju zdravstvena ustanova i centar za socijalni rad, odnosno multidisciplinarni tim (psihijatar, psiholog, socijalni radnik) sa učiniocem nasilja. Ako lice kojem je izrečena mjera zaštite ne poštuje zadati plan liječenja, ili na drugi način prekrši odredbe suda ili zakon, ili ako zdravstvena ustanova procijeni da tretman neće dovesti do promjene ponašanja zavisnika, o tome će odmah obavijestiti sud, radi izricanja kazne licu zbog nepostupanja prema izrečenoj zaštitnoj mjeri.
U sprovođenju zaštitne mjere obaveznog liječenja od zavisnosti učestvuje centar za socijalni rad prema mjestu prebivališta lica prema kojem je mjera izrečena. Centar za socijalni rad u okviru svoje nadležnosti preduzima potrebne mjere u pogledu dovođenja lica u ustanovu za liječenje, obezbjeđuje podatke o zdravstvenoj zaštiti, po potrebi angažuje prisilno dovođenje uz upotrebu fizičke sile koja podrazumijeva upotrebu sredstava za fizičko ograničavanje kretanja lica za koje se sprovodi zaštitna mjera, preduzima potrebne mjere zbrinjavanja porodice u kojoj je izvršeno nasilje, učestvuje u planiranju i sprovođenju liječenja i rehabilitacije lica kojima je izrečena mjera obaveznog liječenja od zavisnosti. Zbrinjavanje članova porodice, kao posebna mjera podrške žrtvama koja stoji na raspolaganju institucijama i ustanovama koje sprovode zaštitu žrtava nasilja u porodici, detaljno je predstavljeno u analizi relevantnih članova Konvencije.
Na osnovu svega gore izloženog, moglo bi se reći da su pravni i politički dokumenti u BiH većim dijelom (zbog nedovoljne zastupljenosti žena, odnosno neadekvatnog odnosa muškaraca i žena policajaca/ki, uključujući i visoko pozicionirane zvaničnike/ce) usklađeni sa standardnima propisanim članom 50 Konvencije.
MINUS
[1] Pravilnik o načinu sprovođenja zaštitnih mjera koje su u nadležnosti Ministarstva unutrašnjih poslova (“Službeni glasnik Republike Srpske”, brој 26/06), Pravilnik o načinu provedbe zaštitnih mjera koje su u nadležnosti policije („Službene novine Federacije BiH“, brој 9/06).
[2] Član 5 Pravilnika o načinu sprovođenja zaštitnih mjera koje su u nadležnosti Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srpske / policije Federacije BiH.
[3] Isto, član 6.
[4] Isto, član 6.
[5] Pravilnik o sadržaju evidencije izvještaja o nasilju u porodici (“Službeni glasnik Republike Srpske”, brој 71/13).
[6] Član 7, stav 1. t. j) i k).
[7] Potpisan 25.11.2013, potpisnici: Ministarstvo porodice, omladine i sporta Republike Srpske, Ministarstvo pravde Republike Srpske, Ministarstvo zdravlja i socijalne zaštite Republike Srpske, Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske i Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Srpske. Pogledati na: http://goo.gl/Zy9qOX.
[8] Protokol o postupanju u slučaju nasilja, zlostavljanja ili zanemarivanja djece su 2012. godine usvojili i potpisali Ministarstvo zdravlja i socijalne zaštite Republike Srpske, Ministarstvo porodice, omladine i sporta Republike Srpske, Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske i Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Srpske, a u skladu sa članom 19. UN Konvencije o pravima djeteta. Protokol predviđa da, ukoliko počinilac nasilja nad djetetom legalno posjeduje oružje, policijski službenik/ca je dužan/na da ga privremeno oduzme radi sprečavanja moguće zloupotrebe, te predloži pokretanje postupka oduzimanja oružja. Takođe, u slučaju saznanja o ilegalnom posjedovanju oružja počinioca nasilja nad djetetom, propisano je da će se preduzeti potrebne mjere radi njegovog pronalaženja, oduzimanja i prijavljivanja počinioca. (“Službeni glasnik Republike Srpske”, broj 82/13).
[9] Zakon o oružju i municiji (“Službeni glasnik Republike Srpske”, br. 70/07, 24/09, 118/09 iI 40/11), Zakon o oružju i municiji Brčko Distrikta BiH (“Službeni glasnik BD”, br. 39/11, 02/12, 06/13), Kantoni u Federaciji BiH su usvojili Zakone o oružju municiji koji na identičan način regulišu ovu oblast. Takođe, kao dodatni osnov institucionalnog djelovanja organa policije, pojedini protokoli o postupanju u vezi nasilja u porodici na lokalnim nivoima vlasti sadrže obavezu (isključivo) za policiju da napravi procjenu potrebe za zbrinjavanjem žrtve (npr. u sigurnu kuću, Protokol o međusobnoj saradnji u prevenciji i zbrinjavanju žrtava nasilja u porodici i zajednici Zeničko-dobojskog kantona.
[10] Član 8 Zakon o oružju i municiji Republike Srpske.
[11] Isto, član 10 stav 1, t. d) i đ).
[12] Isto, član 33 stav 1, tačka 1).
[13] Izvještaj o provedbi Akcionog plana za implementaciju UNSC Rezolucije 1325 „Žene, mir i sigurnost“ u Bosni i Hercegovini za 2011, za period, 27.07.2010—27.07.2011, str. 11. Dostupan na: http://www.1325.arsbih.gov.ba/wp-content/uploads/Izvje%C5%A1taj-o-implementaciju-AP-1325-2011.pdf.
[14] Predsjednica Skupštine mreže žena MUP-a Republike Srpske Indira Rogić obezbijedila je navedene podatke oktobra 2013.
[15] Čl. 27 i 28 Republike Srpske; čl. 14 i 15 Federacije BiH.
[16] Član 2 Pravilnika o načinu i mjestu sprovođenja zaštitne mjere obaveznog psihosocijalnog tretmana (“Službeni glasnik Republike Srpske”, broj 97/06) i („Službene novine Federacije BiH“, broj 60/06).
[17] Član 2 Pravilnik o načinu i mjestu sprovođenja zaštitne mjere obaveznog liječenja zavisnosti od alkohola i opojnih droga (“Službeni glasnik Republike Srpske”, br. 97/06”) i („Službene novine Federacije BiH“, br. 23/08).
[18] Član 3 RS i član 4 FBiH, vidi i „Analiza stvarnog stanja u smislu izricanja ili neizricanja zaštitnih mjera iz Zakona o zaštiti od nasilja u porodici Federacije Bosne i Hercegovine, Udruženje žena sudija u BiH, Sarajevo, 2012. Dostupno na: http://www.fld.ba/upload/documents/Analiza_nasilje_USAID_JSDP_II_U%C5%BDSBIH.pdf.
UBL AC NSRP Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE
Lara ene, Mostar Medica, Zenica Prava za sve Buducnost, Modrica
Savet Evrope
 
UBL AC NSRP Drutvo SOS telefon CZR Sigurna enska kuca WAVE Lara ene, Mostar Medica, Zenica Prava za sve Buducnost, Modrica Savet Evrope
 
Kampanju podržava:
EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost autorki i ni na koji način ne odražava stavove Evropske unije.
Kampanju podržava:
EU    EU
Sadržaj stranice je isključiva odgovornost autorki i ni na koji način ne odražava stavove Evropske unije.